لااا لا لاا لا لا لا لا لااا لا
لاا لا لاا لا لا لا لا لااا لا
صداي آکاردون از توي کوچه
يه مرد تنها
ساعت 10:45 شب
داشت ساز مي زد
چقدر هم قشنگ مي زد
چرا نصفه شب اومده بود ؟
داشت ساز مي زد
چقدر هم قشنگ مي زد
سرم رو از پنجره آوردم بيرون
گوش دادم
چقدر قشنگ مي زد
اومدم تو دوباره برگشتم
خواستم دست خوش بهش بدم
شايد براي همين بود که آمده بود
چقدرهم قشنگ مي زد
وقتي رسيدم داشت دور مي شد
يک لحظه برگشت
هنوز داشت ساز مي زد
چقدر هم قشنگ مي زد
دست تکان دادم
نديد
شايد هم براي دست خوش نيامده بود
همينطور ساز مي زد و دور مي شد
و من هم گوش مي دادم
شايد براي همين آمده بود
دور مي شد و ساز مي زد
چقدر هم قشنگ مي زد
لااا لا لاا لا لا لا لا لااا لا
لاا لا لاا لا لا لا لا لااا لا

خیلی وقته برات چیزی ننوشتم
حالت خوبه ؟
دلت برام تنگ نشده ؟
بعضی وقتها میام میبینمت
میدونم که عوض نشدی
همینت رو هم دوست دارم
تا من نخوام عوض نمیشی
خودخواهم نه ؟
با این حال دوستت دارم
خیلی

سلام

اگه گفتین امروز چه روزیه ............. شاید حدس زده باشی

آره تولدمه نمی خواهی تولدم رو تبریک بگی

كوچه اي تاريك و نمناك

دستهايم سرد و خاموش

چشمهايت مست و بي باك

گرم از هرم نگاهت

مي شدم آرام آرام

واي بر من !! مرغ قلبم

ياد آن شب مست بوديم

فارغ از اندوه دنيا

قصه مي گفتي برايم

قصه يك عشق زيبا

زير نور ماه آن شب

درسكوتي پر هياهو

بي تمناي دل من!

هديه دادي قلب خود را

٬٬٬٬٬٬٬٬٬

امشب اما اشك آرام

گونه ام را مي نوازد

ياد آن ايام شيرين

سينه ام را ميگدازد

برگ ريزان است اينجا

در هواي سرد قلبم

مانده دل در اين شب سرد

كز غم هجرت چه سازد

عاشقانه
اي شب از روياي تو رنگين شده
سينه از عطر توام سنگين شده

اي به روي چشم من گسترده خويش
شاديم بخشنده از اندوه خويش

همچو باراني كه شويد جسم خاك
هستيم زآلودگي ها كرده پاك

اي تپش هاي تن سوزان من
آتشي در سايه مژگان من

اي زگندم زارها سرشاتر
اي ززرين شاخه ها پربارتر

اي بگشوده بر خورشيدها
در هجوم ظلمت ترديدها

با توام ديگر زدردي بيم نيست
هست اگر، جز درد خوشبختيم نيست

اي دل تنم من و اين بار نور؟
هاي هوي زندگي در قعر گور؟

اي دو چشمانت چمنزاران من
داغ چشمت خورده بر چشمان من

پيش از اينت گر كه در خود داشتم
هر كسي را تو نمي انگاشتم

درد تاريكي ست درد خواستن
رفتن و بيهوده خود را كاستن

سرنهادن برسينه دل سينه ها
سينه آلودن به چرك كينه ها

در نوازش، نيش ماران يافتن
زهر در لبخند ياران بافتن

زر نهادن در كف طرارها
گم شدن در پهنه بازارها

آه، اي با جان من آميخته
اي مرا از گور من انگيخته

چون ستاره، با دو بال زرشان
آمده از دور دست آسمانها

از تو تنها بيم خاموشي گرفت
پيكرم بوي هم آغوشي گرفت

جوي خشك سينه ام را آب تو
بستر رگهام را سيلاب تو

در جهاني اينچنين سرد و سياه
با قدم هايت هدم هايم به راه

خدایا! ... خدایا!

بس که ما دنبال زندگی دویدیم ، بریدیم که!

وای بر ما ، وای بر ما

تا میخواستیم لب معشوق رو ببوسیم ، پریدیم که!

نگاهت سوي چشمان ترم بود

سكوتت همنشين و ياورم بود

من و روياي عشق با توبودن

تمام خاطرات دفترم بود

                 ***

نسيم دلنواز خانه ام باش

به شب جام مي ميخانهام باش

به مستي مي گشايم در به رويت

اميد اين دل ديوانه ام باش

                ***

به شب فانوس راه من باش

از اينجا تا ابد غم خوار من باش

چو مي سوزد ز تنهايي دل من

بيا تنها تو تنها يار من باش